209
ÖLÜMÜ YAKANDAN DÜŞÜRME
Sancıyla başlar yol ayrımları
Bir vefa kalır, bir de boş duvarlar
Sıktığın yumruk durdurur mu
Kalbinden gizli ve sessizce akan kanları
Unut bir söze bir yorgan yakanları
Postun kefendir sar da üşüme
Yeryüzüne inişin hatrına
Ölümü yakandan düşürme...
Dev bir sessizlikle gittiğim zaman
Sonsuza dair söylenecek sözler yine
İnkisar olacak gözyaşlarına
Ağıt misali
Büyüttüğüm mısralar
Bu değişim şafağında gurbettir vatan
Ve şehittir gül toprağında aşkla barınıp ta yatan
Sakın ola gülü dikenden ayırma
Açılırda kanarsa yaran sar da üşüme
Ötelerde buluşmak adına
Bu gülü yakandan düşürme...
04.03.2006