223
ÜÇ NOKTA…
Kim bilir bu kaçıncı bekleyiş
Ha geldi ha gelecek diyerek!
Aldatılmışlığın ve avutulmuşluğun
Bilmem kaçıncı gecesi. .
Oysa durup beklemek boşa
Çile çekmek, yar uğrunda ölmek, ömür tüketmek.
Yinede ölümüne vermemeliydim yüreğimi
Feda etmemeliydim değer verdiğim her şeyi
Ah yaralım beni vursunlar
Beni en yalnız dağların ardına atsınlar
Artık dayanamıyorum. .
Oy yaralım!
Ya birgün çıkıp gelmeliydi
Yada giderken bitirmeliydi bu sevdayı
Bir sabah kırıkikindi yağmurları
Kör bıçak yaptı nazenin şebnemlerini
Beklemekse ölmekten beter
Yüreğimin vebalini taşıyamam
Gayri yeter! . . .
O şehrayin şarkılarıyla
Sevdanın aldatmasaydı Eylül’leri
Söyleyin o yar yüklenmesin telaşımı
Tenhalarda ben öldürdüm kuşları
Hançeresini ben sıktım umutlarımın
Ben yaktım İstanbul’un boğazını
Martıları da ben boğdum bir gece yarısı
Kar bakışlı dağlarda
Ben düşündüm mendillere aşkı…
O dönüp ardına bile bakmadı
‘BEKLE’ demedi, bir umut vermedi
Dedim ya kuşların vebalini taşıyamam!
Varsın öyle olsun
Ben denizlerin utancıyla yaşayamam!
12.12.1998